NASA wykrywa tajemniczy obiekt pulsujący co 44 minuty

Międzynarodowy zespół astronomów odkrył ASKAP J1832-0911, niespotykany dotąd obiekt kosmiczny, który emituje zsynchronizowane serie sygnałów radiowych i rentgenowskich co 44 minuty, przecząc wszystkim znanym modelom astronomicznym. Obserwację przeprowadzono z Australia i potwierdzone przez NASA między 2023 a 2024 rokiem, zgodnie z badaniem opublikowanym w Natura. Zjawisko to zostało wykryte przez radioteleskop ASKAP i potwierdzone przez Obserwatorium Chandra, co oznacza pierwszy przypadek długotrwały przejściowy z podwójną emisją. Społeczność naukowa jest zdezorientowana tym wyjątkowym zachowaniem, które może zwiastować nowa klasa obiektów galaktycznych.

Obiekt pulsujący co 2.656 sekundy

Sygnał jest tak precyzyjny, że Dokładnie co 44 minuty ASKAP J1832-0911 budzi się, aby emitować dwuminutowe impulsy, regularność ta odróżnia go od wszystkich znanych pulsarów i magnetarów. Emisje obejmują zsynchronizowane fale radiowe i promienie rentgenowskie, czego nigdy wcześniej nie odnotowano w przypadku tego typu ciał astronomicznych.

Najbardziej niepokojącą rzeczą jest to, stopniowy spadek jasności:Między lutym a sierpniem 2024 r. intensywność promieniowania radiowego spadła o 99.9%, a jasność promieniowania rentgenowskiego zmniejszyła się prawie dziesięciokrotnie. To nieregularne, ale okresowe zachowanie kwestionuje modele rotacji i utraty energii, które wyjaśniają tradycyjne pulsary, ponieważ jej emisja jest 10.000 XNUMX razy bardziej energetyczna, niż pozwalałby na to jej obrót, gdyby była klasyczną gwiazdą neutronową.

Bezprecedensowe podwójne źródło

ASKAP J1832-0911 to pierwszy długotrwały sygnał przejściowy, który emituje zarówno fale radiowe, jak i promienie rentgenowskie., co potwierdziło Obserwatorium Chandra NASA. Ta kombinacja sygnałów sugeruje ekstremalne i wysoce uporządkowane procesy wewnątrz, prawdopodobnie pośredniczone przez kolosalne pola magnetyczne.

Intensywność sygnałów zmienia się znacząco pomiędzy cyklami: od 30 milliJansky do 20 Jansky w radiu, z polaryzacją 92%. Tego typu zachowanie jest typowe dla obiektów posiadających stabilną magnetosferę, ale 44-minutowy cykl odróżnia je od znanych magnetarów. „To tak, jakbyśmy widzieli coś zupełnie nowego, co nie podlega żadnym znanym regułom” – wyjaśnia dr Ziteng Wang, główny autor badania.

Gdzie i jak to znaleziono

Odkrycia dokonano na terytorium Wajarri w Australii Zachodniej dzięki Radioteleskop ASKAP, który skanuje duże obszary nieba w poszukiwaniu źródeł przejściowych. Synchronizacja z Teleskop rentgenowski Chandra, przez czysty przypadek, potwierdził, że impulsy radiowe pokrywały się dokładnie z impulsami rentgenowskimi, co zdarza się w niewielka część zdarzeń niebieskich.

Lokalizacja obiektu – około 15.000 XNUMX lat świetlnych od Ziemi – w Drodze Mlecznej oznacza, że ​​jest ona częścią naszej galaktyki, co potęguje zainteresowanie jej badaniem. Jak dotąd obiekty, które regularnie emitują promieniowanie, są z reguły znacznie bliżej lub ich zachowania są bardziej przewidywalne. Ten nowy przypadek stwarza możliwość ukryta populacja podobnych obiektów, których jeszcze nie wykryto.

Nowa fizyka wszechświata?

To, co naprawdę niepokoi w ASKAP J1832-0911, to nie tylko jego okresowość, moc czy dualność emisji, ale także który nie pasuje do żadnej istniejącej kategorii. Nie jest to gwiazda neutronowa ani typowy biały karzeł, a tym bardziej klasyczny pulsar. Obecne hipotezy, takie jak układ podwójny z namagnesowanym białym karłem, Nie potrafią wyjaśnić wielkości ani dokładnego czasu trwania impulsów..

To prowadzi do myślenia, że Stajemy w obliczu nowej klasy zjawisk astrofizycznych, być może tak samo rewolucyjne jak pulsary swoich czasów. Jeśli potwierdzonych zostanie więcej przypadków o podobnych cechach, Podręczniki do astrofizyki będą musiały zostać przepisane. Jak sugerują badacze, możemy być na progu niezbadana granica fizyki gwiazd, w którym pola magnetyczne, ekstremalne obroty i warunki brzegowe czasoprzestrzeni powodują zachowania, których symulowanie jest nadal niemożliwe.

Kiedy wszechświat łamie swój scenariusz

Odkrycie ASKAP J1832-0911 to kosmiczne przypomnienie, że nie wiemy wszystkiego, nawet w obrębie naszej galaktyki. W czasach, gdy algorytmy przewidują, a modele symulują, obiekt ten wydaje się anomalią, nieharmonijną nutą, łamie wynik znanego wszechświata. To nie tylko astronomiczna osobliwość: to szczelina, przez którą może przeniknąć nowe zrozumienie kosmosu.

Najbardziej fascynujące jest to, że sygnał ten nie pochodzi z innej galaktyki ani z krańców obserwowalnego wszechświata, lecz z nasza Droga Mleczna, „zaledwie” 15.000 XNUMX lat świetlnych stąd. To wyjątkowa okazja, aby obserwować z bliska jak wszechświat eksperymentuje sam ze sobą. Jeśli ASKAP J1832-0911 to pierwszy rzut oka na szerszą klasę obiektów, przyszłość astronomii będzie polegać nie tylko na patrzeniu dalej, ale także wygląda lepiej, z nowymi pytaniami. Ponieważ, jak to często bywa w nauce, Nieznane nie jest końcem, lecz początkiem.